فکر، فکر، فکر...

این کلاف درهم افکار اجازه ی هرکاری رو ازم گرفته..

با وجود اینکه کتاب مورد نظرمو با سختی تمام پیدا کردم اما به هیچ وجه نمیتونم روش متمرکز بشم..

فک کنم الان یک ساعتی میشه ک روی یه صفحه متوقف شدم و افکارمو زیر و رو میکنم..

از هر دری فکری..

کی به سرانجام میرسند خدا داند..

تازه دارم میفهمم و درک میکنم چیزایی رو که قبلا حتی بهشون فکر نمیکردم انگار پرده ای از جلوی چشمم کنار رفته تا با حقایق روبرو بشم..

نمیدونم شاید دیره واسه فهمیدن..

شایدم به موقع..

تنها چیزی که میدونم اینه که باید کمی تغییر رویه بدم..

پ.ن: توصیفات جناب "ر" در روانکاوی اینجانب شگفت آور بود.. توصیفاتی ک تا به حال کسی ندیده و نشناخته دربارم نداشت.. واقعا باعث خوشحالی بود..

پ.ن: لورد ملبورنم آرزوووست

پ.ن: شاعر میفرماید ک من از این دلق مرقع ب در آیم روزی، تا همه خلق ببینند که زناری هست..